Geschiedenis:
Wie de Fila ziet, ziet Brazilië. De Fila is een passie: een instinctieve primitieve kracht terug te voeren naar zijn voorouders. De trieste, melancholieke uitdrukking van de Fila verbergt een scala aan verlangens: het verlangen naar de grote haciënda van weleer, het verlangen naar de jacht op de jaguar, het verlangen naar de lange trek naast het vee, het verlangen naar vrijheid en open ruimte. Over het ontstaan van de Fila Brasileiro zijn diverse theorieën ontwikkeld. Wie het aandurft over de afstamming van de Fila te schrijven stuit op een aantal zeer uiteenlopende meningen omtrent het ontstaan van dit ras. Een aantal van deze meningen is hieronder beschreven. Een uitgebreider beeld over de Fila kunt u krijgen, door de boeken te lezen die achter in rasbrochure van de Fila Brasileiro vermeld staan. De rasbrochure is te bestellen bij de rascommissie.

Het woord "Fila" komt waarschijnlijk uit het Portugese "Caes de Fila" waarmee bedoeld wordt een hond die achtervolgt, pakt en vasthoudt. Zuid Amerikaanse honden met namen zoals "Presa"(pakken) en de "Bravo" dog (moedige hond) in Colombia; de Cubaanse dog in het Caribische gebied; de Cordovaanse Dog van Argentinië (voorouders van de Dogo Argentino) en de Braziliaanse "Fila", zijn of waren waarschijnlijk afstammelingen van de nu zo goed als verdwenen Iberische prooi en bijthonden, die waren geïntroduceerd door de Spaanse en Portugese veroveraars van Amerika. Onder andere werd naar Zuid Amerika de Alano meegebracht: een grote atletische hoogbenige hond van het Molosser type, thans geheel verdwenen. Met de later ingevoerde Engelse Mastiff (Canes Sagaces), de Bloedhond en de oude Engelse Buldog (Canes Pugnaces, niet te verwarren met de huidige Engelse Buldog), zou dit tot de hedendaagse Fila Brasileiro hebben kunnen leiden. Maar men moet zich bedenken dat de Fila geen ras is dat door de mens is ontwikkeld, het heeft zich door de eeuwen heen gevormd op een natuurlijke wijze die gelijk liep met de behoefte van de bewoners in dit immens grote land. In Europa hecht men de meeste waarden aan de uitlatingen van dr. Paul Santos Cru, die meent dat Fila zou zijn ontstaan uit primitieve kruisingen tussen de Mastiff, de Buldog en de Bloedhond. Meer info...

Algemene kenmerken: Krachtige botten, rechthoekige bouw, compact, maar harmonisch en evenredig in de verhoudingen. Bij dit massale uiterlijk is echter duidelijk een grote bewegelijkheid en snelheid waar te nemen. Teven dienen een duidelijk zichtbare vrouwelijkheid uit te stralen, waardoor het verschil met de reu goed zichtbaar is.

Karakter en temperament: Moed, doorzettingsvermogen en uitgesproken dapperheid maken een deel uit van de eigenschappen van Fila Brasileiro. Voor de eigenaar en zij familie is de Fila volgzaam en voor de eigen kinderen buitengewoon verdraagzaam. Een bekend Braziliaans spreekwoord luidt: "Zo trouw al een Fila". Hij zoekt altijd het gezelschap van zijn baas. Een van zijn kenmerkende eigenschappen is zijn wantrouwen (origineel "ojeriza") jegens vreemden. De Fila straalt kalmte, zelfverzekerdheid en zelfvertrouwen uit. Hij laat zich niet uit zijn evenwicht brengen door vreemde geluiden of een onbekende omgeving. De Fila is een onovertroffen bewaker van de eigendommen van zijn baas. Instinctmatig is hij een toegewijd jager op groot wild en een veedrijver.

Gangwerk: De Fila heeft een elastische gang met een lang bereik. Zijn vloeiende schreden doen je denken aan de grote katachtige. Het meest karakteristieken is de telgang, een tweemaatse zijdelingse gang, waarbij de benen te ener zijde als een paar beweging (genaamd "de kamelengang"). Deze beweging is duidelijk waarneembaar langs de gehele toplijn tot aan de staart. Tijdens de gang wordt het hoofd lager gedragen dan de rug. De draf is vloeiend en vrij met een krachtige stap. De galop is krachtig met een snelheid die men van zo’n grote zware hond niet zou verwachten. Door de bewegelijkheid in de gewrichten, typisch voor de Molosser, wekken de bewegingen van de Fila de indruk, dat direct en snel van richting kan worden veranderd en dit is ook juist.

Uitdrukking/expressie: In rust: kalm en edel en vol zelfvertrouwen. De Fila toont nimmer een verveelde of afwezige uitdrukking. Indien alert: vastberaden en waakzaam met een rustige en standvastige oogopslag.

Hoofd: Het hoofd van de Fila is groot, zwaar, massief, maar altijd in de juiste verhouding tot de totale lichaamsafmetingen. Van boven af gezien doet het denken aan een trapezium, waarin het hoofd peervormig is geplaatst. Gezien de zijkant is de verhouding tussen de schedel en snuit 1:1, waarbij de snuit een weinig korter is dan de schedel.

Schedel: En profiel vormt de schedel een vloeiende gebogen lijn van de stop naar de occiput (achterhoofdknobbel). Bij pups steekt deze achterhoofdsknobbel duidelijk uit.

Van voren gezien is de schedel groot en breed met een iets gebogen bovenlijn. De zijlijnen lopen bijna verticaal, gebogen nauwer wordend naar de snuit toe, zonder stop te tonen.

Uitdrukking/expressie: In rust: kalm en edel en vol zelfvertrouwen. De Fila toont nimmer een verveelde of afwezige uitdrukking. Indien alert: vastberaden en waakzaam met een rustige en standvastige oogopslag.

Hoofd: Het hoofd van de Fila is groot, zwaar, massief, maar altijd in de juiste verhouding tot de totale lichaamsafmetingen. Van boven af gezien doet het denken aan een trapezium, waarin het hoofd peervormig is geplaatst. Gezien de zijkant is de verhouding tussen de schedel en snuit 1:1, waarbij de snuit een weinig korter is dan de schedel.

Schedel: En profiel vormt de schedel een vloeiende gebogen lijn van de stop naar de occiput (achterhoofdknobbel). Bij pups steekt deze achterhoofdsknobbel duidelijk uit.

Van voren gezien is de schedel groot en breed met een iets gebogen bovenlijn. De zijlijnen lopen bijna verticaal, gebogen nauwer wordend naar de snuit toe, zonder stop te tonen.

Stop en voorhoofdsgroef: Deze is gezien vanaf de voorkant praktisch niet aanwezig. De middelste rimpel is niet diep en loopt vloeiend omhoog. Van opzij gezien is de stop laag, glooiend en wordt feitelijk alleen gevormd door de goed ontwikkelde wenkbrauwen.

Snuit: Krachtig, breed, diep en altijd in volkomen harmonie met de schedel. Van boven af gezien is de snuit vol, onder de ogen iets nauwer wordend naar het midden van de snuit en weer iets breder wordend naar de voorkant. Van opzij gezien is de neus recht of heeft een ietsje gebogen lijn (Romeinse neus), echter nooit omhoog gebogen. De voorkant van de snuit vormt bijna een loodrechte lijn met de groef direct onder de neus en vormt een perfecte boog met de bovenlippen, welke dik zijn en los hangen over de onderlippen, waardoor vorm gegeven wordt aan de onderlijn van de snuit die bijna parallel loopt met de bovenlijn. De rand van de lippen is altijd zichtbaar. De onderlippen zijn aaneengesloten tot aan de hoektanden, daarna loshangend met getande randen. Aan de wortel is de snuit diep, echter zonder daarbij de lengte te overtreffen. De randen van de lippen vormen een omgekeerde "U".

Neus: Goed ontwikkelde brede neusgaten, die echter niet de gehele kaakbreedte beslaan. Kleur: zwart.

Ogen: Middelgrote tot groot, amandelvormig, ver uit elkaar geplaatst en middelmatig diep tot diep geplaatst. Toegestane kleuren: van donkerbruin tot geel, echter altijd in overeenstemming met de kleur van de vacht. Door de overvloedige losse huid hebben veel Fila’s neerhangende onderste oogleden, welke niet gezien wordt als fout, want juist hierdoor ontstaat de melancholieke uitdrukking die typerend is voor het ras.

Oren: Groot, dik, V-vormig en hangend. Breed aan de aanzet, iets spits toelopend naar de ronde uiteinden. Aangezet op het achterste deel van de schedel op een lijn met de ogen (als de hond in ruste is). Indien de hond alert is, bevindt de aanzet zich boven deze lijn. De aanzet staat schuin op de voorkant, hoger dan de achterkant. Hangend tegen de wangen of naar achteren gevouwen waarbij de binnenkant van het oor zichtbaar wordt.

Gebit: De tanden zijn breder dan lang, sterk en wit. De bovensnijtanden zijn breed aan de wortel en spitstoelopend in een punt. De hoektanden zijn krachtig, stevig gezet en ver uit elkaar geplaatst. Ideaal is een schaargebit, een tanggebit is toegestaan.

Nek: De nek is buitengewoon sterk en gespierd waardoor de indruk wordt gewekt dat de nek kort is. Iets gebogen aan de bovenkant en goed wijdstaand aan de schedel Kwabben aan de hals.

Toplijn: Door de afstand tussen de schouderbladen zijn de schoften ver uit elkaar geplaatst in een aflopende lijn. De schoften bevinden zich op een lagere lijn dan de kroep. De toplijn vertoont geen neiging tot zadel of karperrug.

Kroep: Breed en lang. Vormt in een vloeiende lijn een hoek van ongeveer 30 graden met de horizontale lijn. Iets hoger dan de schoften. Van achteren gezien is de kroep bijna net zo breed als de borstkas, kan bij de teven zelf breder zijn.

Lichaam: Sterk, breed en diep, bedekt met een dikke losse huid. De borstkas is langer dan de buik. De lengte van het lichaam is hetzelfde als de hoogte plus 10%, wanneer gemeten vanaf de punt van de schouder tot aan de punt van de achterhand.

Borst: Goed gebogen ribben, echter zonder de positie van de schouder te beïnvloeden. Brede diepe borst die reikt tot aan de ellebogen. Het borstbeen steekt duidelijk uit.

Lendenen: Korter en niet zo diep dan de borst met een duidelijk zichtbare afscheiding tussen beide delen. Teven hebben een beter ontwikkelde lendenpartij aan de onderzijde. Van boven af gezien zijn de lendenen nauwer dan de borst en de kroep maar mogen geen uitgesproken taille voren.

Onderlijn: Een lange borst en parallel in verhouding tot de grond over de gehele lengte een iets opgetrokken lijn verlopend in het onderlijf, echter niet als bij een Whippet.

Voorhand: De schouder is samengesteld uit het schouderblad en de bovenarm (scapula en humerus), die beide van gelijke lengte moeten zijn en waarbij het schouderblad een hoek van 45 graden vormt met de horizontale lijn en de bovenarm een hoek van 90 graden met het schouderblad. De hoeking schouderbladbovenarm vormt de punt van de schouder en ligt ietsje achter de punt van het borstbeen. In een ideale positie ligt de punt van de schouder halverwege tussen de elleboog en de schoft. Een denkbeeldige loodrechte lijn vanaf de schoft snijdt de elleboog en eindigt bij de voeten.

Voorbenen: Krachtige loopbotten, benen parallel en recht tot de middenvoet. Middenvoetsbotten (metacarpus) kort, duidelijk en sterk gevormde tenen (carpus) licht gebogen. Lengte van het been moet vanaf de grond tot aan de elleboog 50% zijn van de lengte vanaf de grond tot de schoft.

Voorvoeten: Krachtig, met goed gebogen tenen, niet te dicht bij elkaar. Voetkussens dik, breed en diep. De ideale positie van de voeten is naar voren gericht. Sterke, donkere nagels. Witte nagels zijn toegestaan, maar waar de kleur van de voet en de tenen wit is.

Achterbenen: Minder zwaar van bot dan de voorbenen, maar beslist niet licht van bot. Het dijbeen is rondom bespierd door de zware spierbundels van het bekken (illium) en het zitbeen (ischium). Deze spieren vormen de achterhand. Daarom moet het zitbeen de juiste lengte hebben. De achterbenen zijn parallel met sterke voetwortelbeentjes (tarus). De middenvoetsbeentjes (metatarus) zijn iets gebogen en hoger dan de middenhandsbeentjes (de voorvoet). De sprong en de middenvoet zijn matig gehoekt.

Achtervoeten: Iets ovaler dan de voorvoet, maar dit geldt in wezen voor de hele beschrijving. Hubertusklauw (vijfde teen) hoort niet aanwezig te zijn.

Staart: Zeer breed aan de wortel, spitser toelopend naar de sprong. Als de hond alert is, wordt de staart hoog gedragen en is de bocht aan het einde duidelijk zichtbaar. Mag niet gekruld over de rug gedragen worden.

Hoogte:
De schofthoogte is bij:
Reuen: 65 cm tot 75 cm- 27 inches/29,52 inches
Teven: 60 cm tot 70 cm- 24 inches/27,56 inches

Gewicht:

Reuen: minimaal 45 kilo- 100 pounds

Teven: minimaal 40 kilo- 90 pounds

Kleur: Alle egale kleuren zijn toegestaan met uitzondering van diskwalificeerde kleuren, dat zijn wit en muisgrijs, gevlekt of gespikkeld. Geelbruine honden met een egale vacht mogen gestroomd dijn met lichtere of veel donkerder strepen. Een zwart masker is toegestaan. Bij alle toegestane kleuren zijn witte vlekken aan de voeten, de borst en de staartpunt toegestaan. Liever niet op andere delen van het lichaam. Indien de witte vlekken meer dan ¼ deel van de totale lichaamsoppervlakte overschrijden, wordt dit als zeer ernstige fout gerekend.

Huid: Een van de belangrijkste kenmerken van het ras is de dikke losse huid die het gehele lichaam bedekt en die vooral aan de nek uitgesproken kwabben vormt en vaak ook voorkomt aan de borst en de buik. Sommige honden hebben een plooi aan de zijkant van de kop, alsook langs de hals tot aan de schouder. Als de hond in ruste is, is de kop rimpelloos. Als de hond alert is vormt de samengetrokken schedelhuid kleine verticale rimpeltjes.

Vacht: Kort, zijdeachtig, dicht en goed aansluitend op het lichaam.

Fouten-Algemeen: Cryptorchisme, monorchisme, het gebruiken van hulpmiddelen om bepaalde effecten te krijgen, albinisme, ontbreken van rastypischheid, etc.

Diskwalificerende fouten:
1) Agressie tegen de baas/eigenaar
2) Lafheid
3) Roze neus
4) Bovenvoorbeet
5) Ondervoorbeet, waarbij de tanden zichtbaar zijn bij een gesloten
6) Ontbreken van een hoektand (canine) of een molaar (m.u.v. de
7) Blauwe ogen (glasogen)
8) Gecoupeerde oren of staart
9) Kroep lager dan de schoft
10) Alle witte honden, muisgrijs, gevlekt, of gespikkeld (schimmel)
11) Kleiner dan de minimum afmetingen
Reuen 65 cm – Teven 60 cm
12) Niet voldoende losse huid
13) Ontbreken van het typische gangwerk (kamelengang)

Zeer ernstige fouten:
1) Klein hoofd
2) Kleine bovenlippen, zonder kwabben
3) Uitgesproken stop, van voren gezien
4) Uitpuilende ogen
5) Ontbreken van twee gebitselementen (m.u.v. de P1)
6) Ontbreken van halskwabben
7) Apathie of angst
8) Overgevoeligheid voor harde knallen (schoten)
9) Karperrug
10) Horizontale ruglijn, niet oplopend naar de kroep
11) Overmatige plooivorming
12) Koehakkigheid
13) Ontbreken van hoeking in de achterhand (te steil)
14) Te lichte botstructuur
15) Gebrek aan massa (te slank)
16) Groter dan maximum afmetingen
Reuen: 75 cm - Teven 70 cm
17) Witte vlekken die meer dan een kwart van de totale
lichaamsoppervlakte overschrijden
18) Gebrek aan pigment langs de oogranden
19) Ronde ogen
20) Vierkante bouw

Ernstige fouten:
1) Korte snuit
2) Kleine oren
3) Hoog aangezette oren
4) Te lichte ogen
5) Rimpels op het voorhoofd als de hond in rust is
6) Ondervoorbeet
7) Ontbreken van twee gebitselementen
8) Plooien onder de keel die geen kwabben zijn maar horizontale plooien
9) Zadelrug
10) Nauwe kroep
11) Over de rug gedragen staart
12) Borst zonder diepte
13) Afwijkingen in voet of handwortelbeentjes of middenvoet of middenhandwortelbeentjes
14) Te veel gehoekte achterhand
15) Korte stappen, klein bereik

Kleine fouten:
Alle andere afwijkingen van de rasstandaard kunnen worden beschouwd als lichtere fouten.