De herkomst en ontwikkeling van het ras:
De Tosa-Inu, Tosa-Ken of Tosa-token, is de originele toernooihond (worstelcompetities) van Japan, eind 1800, begin 1900 doelbewust gecreeërd en ontwikkeld op het eiland Shikoku, in de plaats Kochi, gelegen in het district Tosa, in Japan. De naam Tosa-Inu (Inu is hond) betekent dus eigenlijk de "hond van Tosa".

Het ras is ontstaan door de inheemse Japanse honden van het "wolfstype" (Nihon-Inu's, oorspronkelijk gefokt om op wilde zwij­nen te jagen) te kruisen met St. Bernhards, Mastiff's, Duitse Doggen, Bloedhon­den, de Engelse Pointer, de Duitse Jachthond, de Bulldog en de Bullterriër. In een later stadium (jaren '60 deze eeuw) zijn éénmalig drie Bordeauxdoggen ingekruist.

De Tosa heeft een interessante geschiedenis, al is die niet bijzonder lang. Het was halverwege de 19e eeuw, toen handelsbetrekkingen tussen de Oosterse en Westerse wereld werden verstevigd, dat Westerse honden naar het Oosten werden getranspor­teerd en vice-versa. Hondengevechten hebben een lange traditie in Japan, zoals in veel delen van de wereld rond die tijd, alhoewel de traditionele Japanse vechthonden rassen van het wolfstype waren, in tegenstelling tot het molossoïde (Mastiff-type) westerse type honden. Meer info..

De standaard van de Tosa-Inu (globaal)

Het algemeen uiterlijk:
De Tosa-Inu is een grote hond met een bijzonder krachtig en atletisch lichaam. Het is een moedige en sterke hond met hangende oren, korte vacht en een stompe, vierkante snuit. Aan de hals hangt los vel, met plooien, een soort "hangwangen". De rechte, dikke staart is erg krachtig.

Het karakter:
De voornaamste karaktereigenschappen van de Tosa zijn doorzettingsvermogen, goedmoedig bij eigen gezin en bekenden, ietwat afstandelijk tegen vreemden, dapper en hard voor zichzelf.

De kop:
De hond heeft een bijzonder brede bovenkop. Het voorhoofd vormt met de rechte rug van de snuit een tamelijk stompe hoek. De snuit is middelmatig lang, nooit gedrongen, maar mag beslist niet lang en spits zijn! De neus moet zwart zijn. De krachtige kaken (hond heeft "bolle wangen") hebben sterke, korte tanden. De hoektanden zijn bijzonder groot en sterk; in het geheel een sterk schaargebit. De oren reiken tot aan de wangen. De wangen zijn zeer breed. De ogen zijn tamelijk klein en bruin, maar bijzonder sprekend. De uitdrukking is zelfbewust, enigzins arrogant.

De rug en zijde:
De rug is recht en stevig, waarbij de nadruk op de schouders ligt. De zij is ingevallen. Dit is een typisch raskenmerk van de Tosa. De staart is aan de wortel erg breed en sterk en verloopt spits, zij wordt hangend gedragen en reikt tot aan het spronggewricht van de achterpoten. Bij opwinding echter wordt de staart hoog en enigszins gekruld gedragen.

Borstkas en buik :
De zeer brede schouders verlopen schuin. De borstkas is breed, diep en lang. De ribben zijn rond gevormd, de buik is iets opgetrokken. De uiterlijke geslachtsorganen moeten kompleet zijn.

De poten :
De voorzijde van de poot is recht en zeer sterk. De voet staat iets scheef, is zeer stabiel en krachtig. Hij heeft dikke elastische voetballen en harde, krachtige nagels, bij voorkeur zwart.

Compacte, krachtige "katvoeten" zijn gewenst.

Knie en spronggewricht zijn vaag te zien. Dit geldt voor alle vier de poten. De hoekingen van de achterhand zijn meestal vrij steil.

De vacht :
De vacht bestaat uit kort haar; de toegestane kleur is rood(bruin) in alle schakeringen (van diep hertenrood tot apricot). Vaak is op de rug van de honden een brede, donkere haarstreep te zien. (Niet te verwarren met de "ridge" van bv. de Rhodesian Ridgeback).

In andere landen, bv. de USA, komen ook Tosa's voor in de kleuren gestroomd, geel (fawn), zwart en black en tan. Ook in Nederland komt het wel eens voor dat een black en tan gekleurde hond geboren wordt, maar dit mag gezien worden als een kleur die de voorkeur absoluut niet verdient. De FCI-standaard prefereert de rode kleur.

Overigens hebben verreweg de meeste Tosa's de rode kleur. Zo min mogelijk witte markering op snuit, voorhoofd, poten, borst, buik en staartpunt zijn toegestaan. Beslist geen "bonte"honden!

Het gangwerk:
Het gangwerk is krachtig en ruim, met soms een "rollende" rug.

Bij jonge honden is het gangwerk soms nog wat slungelig, ook de zgn. telgang (zoals bv. bij Fila's) kan dan voorkomen.

Diskwalificerende fouten:

Reden tot diskwalificatie: kryptorchisme.

Zwaarwegende fout: monorchisme, een extreem vergroeid gebit, ondervoorbeet, schuwheid naar andere honden, gebrek aan moed.


Algemene omschrijving:
De Tosa, soms aangeduid als de Japanse Vechthond, of in Japan als Tosa Inu of Tosa Token, is een ras dat weinig bekend is buiten de landsgrenzen van Japan en zelfs in Japan zelf is het ras tamelijk zeldzaam.

De Tosa is een Mastiff-achtige Molosser, groot en atletisch, met een zware kop en een uitgesproken karakter.

De Tosa heeft zijn krachtige fysieke eigenschappen en sterk karakter behouden, doordat de honden in Japan nog steeds puur en alleen voor functionele doeleinden worden gefokt en gehouden.

Alhoewel op een doorsnee Japanse hondenshow meestal wel een Tosa te zien is, worden deze honden in Japan eigenlijk alleen gebruikt als toernooihonden en als waakhonden van hoog kaliber.

Weinig rassen hebben de stootkracht van de Tosa. (onze oudste Tosa-teef heeft ons in haar enthousiasme wel eens omver gegooid, terwijl ze tegen ons aan sprong).

De Tosa is een bijzonder stille hond. Zelfs als hij boos is, gebeurt dit in stilte. Dit ligt in het feit dat één van de regels van het Japanse hondentoernooi eist, dat de honden hun strijd in stilte moeten volbrengen.

Selectief fokken met honden die aan deze eisen voldeden, hebben deze karaktereigenschap in het ras verankerd.

(NB: natuurlijk blaffen Tosa's weleens, maar dit gebeurt meestal bij ongewone situaties, extreme opwinding etc.) De hedendaagse Tosa is zeker een raszuivere hond naar westerse begrippen.

Ondanks de algemene veronderstelling dat de Akita de grootste van alle Japanse rassen is, gaat die eer naar de Tosa. Terwijl de doorsnee Tosa reu over het algemeen zo'n 55 tot 70 kg. weegt, is er ook een Japanse Grand Champion Tosa bekend van 100 kg. Dit mag beschouwd worden als een uitzondering. Teven wegen doorgaans tussen de 40 en 60 kg, maar bovenstaande gewichten zijn uiteraard gemiddelden.

Als gezins/waakhond met zeer goede capaciteiten, is de Tosa (voor de baas die hem op waarde weet te schatten en in zijn waarde laat!) een prima keuze. De Tosa is een mens-gerichte hond die liever vriend dan vijand is. De hond hecht zich bijzonder aan de eigen familie, zonder uitzondering tussen kinderen en volwassenen en zal goed omgaan met bezoekers, al is de hond, vooral in het begin, altijd eerst even wantrouwig tegen vreemden. De Tosa is een intelligente, alerte hond, die zeer goed op te voeden is. Natuurlijk verloochenen zij hun afkomst niet.

De eigenaar van een Tosa behoeft zijn of haar hond het waken en verdedigen ook absoluut niet aan te leren, dit is een eigenschap die de hond vanaf ongeveer 6 a 7 maanden reeds ten toon gaat spreiden. De eigenaar dient dit beslist niet aan te moedigen!

De Tosa is een grote en moedige hond, die van nature niet bang moet of mag zijn van andere honden. Honden kunnen soms agressief reageren op grote(re) honden, en, zoals bekend, als ze met elkaar gaan vechten, heeft de grootste en sterkste hond het meestal gedaan, misschien zelfs met hele nare gevolgen. Beter is het een situatie in te schatten, indien noodzakelijk de hond aan te lijnen en een dergelijke confrontatie uit de weg te gaan. Dit doen wij zelf ook met onze honden als het een risico-situatie betreft en op deze manier voorkom je een hoop ellende. Let wel; dit hoeft beslist niet aan de Tosa te liggen, ook andere honden kunnen uit zijn op "herrie schoppen"!

Overigens zijn de Tosa-reuen dominanter aangelegd dan de teven. Hier dient terdege rekening mee te worden gehouden, indien een Tosa aangeschaft wordt. De Tosa dient streng, maar rechtvaardig opgevoed te worden. Vermijd schreeuwen tegen de honden, en slaan is al helemaal uit den boze. De Tosa zal bij een fikse stemverheffing van uw kant al behoorlijk onder de indruk zijn, en daarna meteen willen proberen bij u weer in een goed blaadje komen te staan. Tosa's zijn, speciaal voor dogachtigen, tamelijk gehoorzame honden.

Veel Tosa's liggen het liefst op een overzichtelijke plek in de tuin, zodat ze hun "territorium" goed kunnen overzien. Ze hebben een zeer goed besef van wat van hen is of bij hen hoort, en bewaken dat dan ook rustig en zelfverzekerd, maar wel zeer vastberaden. Rustig kunnen ze zo wel een hele middag blijven liggen, het liefst in de zon, want het zijn echte zonne-aanbidders! Het zijn prima huisgenoten, rustig aanwezig in huis, absoluut geen zenuwachtige blaffers.

Algemene informatie:
De Tosa is een grote, brede hond met een diepe borstkas. Als gevolg daarvan zijn deze honden (zoals vele grote hondenrassen) gevoeliger voor maagtorsies en/of gasophopingen in de maag.

Deze toestand is levensbedreigend en vereist onmiddellijk ingrijpen van de dierenarts.

Om deze toestand te voorkomen, zijn de volgende maatregelen aan te bevelen (deze maatregelen zijn sowieso beter voor grote hondenrassen)

Voer kleinere hoeveelheden voer, verspreid over de hele dag. Nooit één grote voeding per dag. Drie keer voeren op een dag is het beste.

Doe geen wilde spelletjes of zware oefeningen met uw hond een uur voor en twee uur na het eten. Zelfs het in en uit een auto springen moet vermeden worden gedurende deze "kritieke" uren voor en na het voeren.

Laat uw hond geen enorme hoeveelheden water na het eten drinken.

Socialiseer uw Tosa vanaf het moment dat u de hond als puppie in huis krijgt. Dit betekent dat men het dier aan allerlei dagelijkse situaties moet laten wennen, zoals kinderen in en om het huis, bezoekers, de straat op, vreemde honden en mensen ontmoeten, een ritje in de bus en auto, kortom, alles wat een hond nodig heeft om een sociaal dier te worden. Zonder de Tosa nooit af in een kennel of afgesloten ruimte. Ten eerste zijn Tosa’s echte mensgerichte honden, ze zijn graag bij de baas en familie, en ten tweede "kweekt" men zo nerveuze, agressieve honden, omdat ze op deze manier nergens aan gewend zijn geraakt.

Omdat de Tosa uitgroeit tot een behoorlijk grote, forse hond, dient u vooral tijdens de jeugdmaanden uw Tosa niet onbeperkt met andere honden (en uzelf) te laten spelen. Het ziet er natuurlijk heel leuk uit, maar omdat de honden op jonge leeftijd zeer gevoelig zijn voor blessures, moet men goed opletten dat de jonge hond zich niet te veel vermoeid, en geen idiote bewegingen en capriolen uitvoert. Wandel ook niet te veel en te ver met de pup!

De botten en het kraakbeen moeten de tijd krijgen zich rustig te ontwikkelen, op latere leeftijd heeft men dan een gezonde, mooie hond.

Het belangrijkste in de jeugdmaanden van de Tosa is dan ook: geduld. Tosa's (zoals zoveel Dogachtigen) doen er lang over om volwassen te worden. Zo rond de leeftijd van 3 jaar zijn ze compleet uitgegroeid en uitgezwaard en is hun karakter compleet gevormd.
Deze honden kunnen een redelijk hoge leeftijd bereiken, sommigen tot wel zo'n 14 jaar