Herkomst:
De oorsprong van de Wetterhoun, die al eeuwen lang in Friesland voorkomt, is onduidelijk. De Wetterhoun vertoont, met zijn brede schedel, de wat grimmige oogopslag en die typische astrakanvacht, nauwelijks enige gelijkenis met andere honden. De Wetterhoun heeft iets totaal origineels, het is een ras apart! Gissingen over de voorgeschiedenis vertellen ons dat zigeuners of zeelieden uit het Oostzee gebied hem geïmporteerd zouden hebben. Over de naam bestaan ook verschillende veronderstellingen; misschien gaat het gewoon over de 'waterhond' (want 'wetter' is het Friese woord voor 'water'). De Wetterhoun kwam ook het meeste voor in (waterrijke) lager gelegen streken van Friesland. De vachtstructuur maakt hem zeer geschikt voor het buitenleven en waterwerk. Vooral voor de jacht op de otter en de bunzing was deze moedige en geharde hond geschikt.

Gebruik:
Wat de Friese achtergrond en het gebruik betreft, vertoont de Wetterhoun
veel gelijkenis met die van de Stabij. De Wetterhoun is een veelzijdige
werkhond, die op 'huis en haard' past. Een ´beer´van een hond, soms een
tikkeltje onbehouwen, maar een echte doordouwer. Een uitstekende kameraad en huishond, die zich sterk hecht aan de huisgenoten. Ook als jachthond, mits goed en consequent getraind, wordt hij gewaardeerd. Voor een goede conditie, zowel lichamelijk als emotioneel, moet deze hond veel beweging worden gegund en moet hij veel buiten zijn.

Algeheel beeld:
Een eenvoudige hond, vanouds de hond voor de otterjacht, die zonder plomp of log te zijn, fors gebouwd is. Een forsere, grotere en meer gedrongen verschijning toont dan de Stabijhoun. Een hond, wiens huid goed gespannen is en die dan ook geen keelhuid, noch hanglippen vertoont.

Aard:
Rustige hond met een onafhankelijk (eigenzinnig) karakter, enigszins
gereserveerd voor vreemden. Vriendelijk voor kinderen.
Waaks en dus een ideale erfhond.

Hoofd:
Een "droog" hoofd, dat in verhouding tot het lichaam fors en krachtig is.
De snuit en schedel zijn even lang. De schedel is licht gewelfd en geeft
meer de indruk van breed dan lang. De schedel gaat met een lichte ronding
over in de wangen, waarvan de spieren matig ontwikkeld zijn. De overgang van de schedel in de snuit (stop) gaat geleidelijk en wordt slechts in geringe mate aangegeven. De snuit is krachtig en wordt maar weinig smaller naar de neus toe (zonder enige schijn van spitsheid en goed afgeknot). De neus is recht, dus van opzij gezien geen bolle en ook geen holle lijn tonend. Neusrug breed, neus goed ontwikkeld met goed geopende neusgaten. De lippen goed gesloten (niet overhangend), een krachtig en scharend gebit.

Oren:
De oren zijn vrij laag aangezet met een niet sterk ontwikkelde oorschelp,
zodat de oren goed gevouwen en zonder enige draai vlak tegen het hoofd
worden gedragen. De oren zijn middelmatig lang en hebben de vorm van een troffel. De beharing is een typische eigenschap van het ras. Zij is gekruld, bij de basis van het oor vrij lang en neemt naar beneden in lengte
geleidelijk af, terwijl het onderste 1/3 deel met kort haar is bezet.

Ogen:
De ogen zijn middelmatig groot, eirond, met goed aangesloten oogleden,
zonder bindvlies te laten zien. Zij liggen iets schuin in het hoofd,
waardoor de wat grimmige uitdrukking ontstaat. Zij puilen niet uit en liggen ook niet diep. De kleur is donderbruin voor honden met een zwarte grondkleur en bruin voor honden met een bruine grondkleur

Neus:
Zwart voor de honden met zwarte grondkleur en bruin voor honden met een bruine grondkleur. Niet gespleten en de neusgaten zijn goed geopend.
Neusspiegel goed ontwikkeld

Hals:
De hals is kort, krachtig en rond in een zeer stompe hoek overgaand in de
ruglijn, zodat het hoofd doorgaans laag gedragen wordt. De hals is licht
welvend en geen keelhuid of wammen.

Borst:
Van voren gezien breed, meer breedte dan diepte tonend en daardoor staan de voorbenen vrij ver van elkaar. De onderborst is gerond en reikt niet dieper dan tot de ellebogen.

Lichaam:
Het lichaam is zeer krachtig. De ribben zijn goed gerond met goed
ontwikkelde achterribben. De rug is recht en kort met een weinig afvallend
kruis. De lendenen zijn krachtig en de buik is maar matig opgetrokken.

Staart:
De staart is lang, matig hoog gedragen en tot een spiraal opgerold, gebogen
over het kruis, zodat de spiraal naast het kruis komt te hangen.

Voorhand:
De schouder is goed aangesloten aan het lichaam. Het schouderblad is schuin geplaatst en goed gehoekt. Benedenarm krachtig, goed recht, voorvoeten recht, niet doorgezakt. De voeten zijn rond, tenen goed ontwikkeld en gebogen met krachtige voetzolen.